INGEBRIGT HÅKER FLATEN - KADRA


05/04


INGEBRIGT HÅKER FLATEN

Norweski kontrabasista jazzowy i free jazzowy oraz kompozytor. Absolwent Konserwatorium Muzycznego w Trondheim w klasie jazzu. Flaten może pochwalić się bogatym doświadczeniem połączonym z niebywałą wrażliwością i estetyką gry. Artysta odnalazł swoją muzyczną przestrzeń w miejscu tak odległym, jak Chicago oraz Austin (Texas), gdzie obecnie mieszka. Jego sposób gry i barwa wydobywanych z instrumentu dźwięków przywodzi na myśl wybitnych kontrabasistów – od Paula Chambera po Buschiego Niebergalla.

Flaten swoją karierę zaczynał grając na kontrabasie elektrycznym w lokalnym trio funkowym Neon (1990). W następnych latach był członkiem wielu zespołów jazzowych, w tym The Thing, Atomic czy Free Fall. Koncertował w Skandynawii i w północnej Europie, występował na scenach festiwalowych w różnorodnych kolaboracjach jazzowych. Nagrywał i koncertował z takimi artystami, jak Frode Gjerstad, Dave Rempis, Bobby Bradford, Tony Malaby i wieloma innymi. Gotowość współpracy zarówno z wyszkolonymi instrumentalistami, jak i muzykami rozpoczynającymi swoją karierę sceniczną, zaowocowała zdobyciem przez Flatena ogromnego doświadczenia i profesjonalizmu, przyczyniła się również do zwiększenia horyzontów muzycznych oraz otwarcia jego umysłu na niekonwencjonalne brzmienia i połączenia.

Flaten czerpie inspiracje z różnorodnych źródeł, począwszy od brytyjskiego gitarzysty jazzowego Dereka Baileya, amerykańskiego pianisty George’a Russella, południowoafrykańskiego pianisty Chrisa McGregora, przez szwedzkiego reżysera filmowego Ingmara Bergmana, aż po współczesne melodie popowe, punkowe czy nawet – dźwięki codzienności.

Po prawie 10 latach intensywnego grania i wydawania płyt jako członek wielu formacji, Flaten dopiero w 2003 roku wydał w pełni solowy, debiutancki album zatytułowany „Double bass”. W 2004 roku założył pierwszą grupę pod własnym nazwiskiem - Ingebrigt Håker Flaten Quintet. Dwa lata później ukazał się ich album „Quintet”, zaś w 2008 roku następny – „The Year Of The Boar”.

W 2012 roku Flaten założył w Austin kolejny autorski ensemble – The Young Mothers, wykonujący muzykę z pogranicza różnych, skrajnych wręcz, gatunków – od grindcore, przez wizjonerski hip-hop, po współczesny jazz okraszony improwizacjami (debiutancki album „A Mother Work is Never Done” 2014 r.).

 


 

Studied Jazz at the Music Consevatory in Trondheim, Norway (1992-1995) under the tutelage of bassplayer Odd Magne Gridseth.

When one listens to the great bassists in modern jazz history, a striking thing (though it may not be immediately arrived at) is that greatness is reached through open-mindedness and diversity. William Parker, Malachi Favors Maghostut, Peter Kowald, Wilbur Ware, Bertram Turetsky, Buell Neidlinger – all of these bass players have embraced a lifestyle of playing all sorts of music and the breadth of each musicians’ technique is a testament to those experiences. Norwegian bassist and composer Ingebrigt Håker Flaten is also a musician whose experience is both geographical and aesthetic. While the fertile Scandinavian new jazz scene offered a vast amount of opportunities to work in different bands with musicians whose concepts are as individual as the grains in a reed, Flaten has found home and on-the-bandstand education in places as far flung as Chicago and his current residence Austin, Texas.

A muscular player whose tone and attack run the gamut from Paul Chambers to Buschi Niebergall, his sense of both openness and control serves ensembles as diverse as The Thing, Free Fall, Atomic, Scorch Trio and the Kornstad/Håker Flaten Duo. In addition to his own Chicago Sextet and Austin-centric Young Mothers, Flaten has also recorded and performed with Frode Gjerstad, Dave Rempis, Bobby Bradford, the AALY Trio, Ken Vandermark, Stephen Gauci, Tony Malaby, Daniel Levin, Dennis Gonzalez and numerous others. Flaten studied at the Conservatory in Trondheim (1992-1995), turning professional shortly afterward, yet his hunger to play in new situations with new musicians – schooled or amateur, frequently recorded or just starting out – puts him in a rare class, that of a truly broad-minded artist. That mettle has served him well, living and developing the music under his own steam and drawing from influences as diverse as Derek Bailey, George Russell, Chris McGregor, filmmakers Ingmar Bergman, contemporary pop melody and gritty punk music as well as everyday sights and sounds.

 

Strona korzysta z plików cookie. Korzystając z niej zgadzasz się na ich przyjmowanie. Kontynuuj.